శ్రీమహావిష్ణు దశావతార గీతం
నీవే ఆది… నీవే అంతం… నీవే కాలగమన గానం… నీవే వేదం… నీవే నాదం… నీవే జీవుల హృదయ ప్రాణం… ధర్మం తలవంచి నిలిచిన వేళ నీ రూపమే యుగమై ఉదయించె… అశ్రువే అర్ఘ్యమై భువిపై రాలగా నీ కరుణే గంగై ప్రవహించె… నారాయణా… నారాయణా… జగతికి జీవన ధారవా… నారాయణా… నారాయణా… జన్మలకందని ఆధారమా… ## చరణం 1 — మత్స్యావతారం ప్రళయపు తరంగాల గర్భమున ప్రణవపు జ్యోతిని దాచితివా… చీకటి మింగిన వేదాక్షరాలకు చేపరూపమై దారిచూపితివా… జలధి గర్జనలో జ్ఞానపు దీపం నీ నేత్ర కాంతిలో నిలిచెనయా… మునిగే లోకపు మౌన రోదన నీ మత్స్యరూపమున మ్రోగెనయా… ఓ విష్ణుమూర్తీ… కరుణాసముద్రా… మునిగే మనసుకు తీరమవయ్యా… ## చరణం 2 — కూర్మావతారం మథనము సాగిన మందరగిరికి మౌనపు ఆధారమై నిలిచితివా… అమృతము కోరి అసురసురులు ఆశల అలలలో ఊగుచుండగా… విషమును మ్రింగిన కాలమునైనా విశ్వము చెదరక మోసితివా… భారము మోయుట భగవద్ధర్మమని భూమికి నీ వెన్నెముక చూపితివా… ఓ కూర్మరూపా… స్థిరత్వస్వరూపా… కదిలే జీవితానికి ఆధారమవయ్యా… ## చరణం 3 — వరాహావతారం అంధకారపు అగాధములోన భూదేవి మౌనమై మునిగిన వేళ… గర్జనయై వచ్చి గగనము చీల్చి గర్భిత దైత్యుని గర్వము దించి… నీ దంతములపై ధరిత్రిని నిలిపి ధరణికి మళ్లీ దిశను ...